Azië en de toiletten die voorbijgaan

Waarschuwing: de onderstaande tekst is onsmakelijk en niet bedoeld voor mensen met een zwakke maag. En toch gaat het onderwerp ons allemaal aan en moeten bepaalde dingen nu eenmaal gezegd worden. Einde waarschuwing.

“WC (de; v(m); meervoud: wc’s; verkleinwoord: wc’tje) - watercloset, toilet”, uit de Van Dale Online Woordenboek.

Hoe langer ik weg ben uit Nederland, hoe meer ik u een wonder begin te vinden: Nederlands toilet. U behoeft geen gebruiksaanwijzing, u bent zo makkelijk in de stoelgang. Koning, Keizer, Admiraal; we gebruiken u allemaal. O Nederlands toilet, wat bent u schoon, wat bent u mooi als u uw bril draagt. Hoe elegant is uw nek, gelijk die aan een gans.

Ik zag u dagelijks, een paar minuten per keer. Dacht er niet bij na, verliet u, ondankbaar snel. Met uw tranen spoelde u dan alles wat ik achterliet weg – alleen en in het donker. Ik dacht er niet bij na en nu mis ik u.

6267491301_8eea48ce09_b

Erg?
Misschien ben ik wel te lang weg uit de polder, maar na een jaar ervaring met Aziatische toiletten ben ik oprecht sentimenteel over dit onderwerp. Voordat ik in het vliegtuig stapte naar het verre oosten zeiden ervaren Aziëgangers mij al dat de wc’s hier afschuwelijk zijn. Ik nam deze informatie met een grote korrel zout. Hoe erg kan het zijn immers? Ik herinner mijn laatste keer nog op Schiphol. Ik las het reiskatern van Het Parool op de pot.

Een dag later werd ik met mijn neus op de stinkende feiten gedrukt. Onderweg naar mijn hotel vroeg ik de taxichauffeur om te stoppen bij een openbaar toilet. Het vliegtuigvoedsel begon te borrelen in mijn maag. Als je moet, dan moet je. Nu, ik ben ik niet verlegen. Een ruimte vol halfnaakte mannen deert mij niet, mits dit ruimtes betreft die namen dragen als kleedkamer, sauna of zwembad. Maar toch geen openbaar toilet?

Daar stond ik dan met letterlijk mijn mond wijd open van verbazing. De ruimte was gevuld met een man of acht allemaal hurkend boven gaten in de grond. Een open ruimte zonder privacyschotjes of deuren. De één deed zijn behoefte terwijl hij belde, de ander keek naar zijn buurman (“Is jouw drol nu werkelijk groter dan de mijne?”), weer een ander draaide naast zijn uitwerpsel ook nog een sigaretje.

Geen wc-papier
Ik zal u de persoonlijke details besparen, maar nadat ik mijn darmen geleegd had, kwam ik tot de ontdekking dat er geen wc-papier was, zelfs geen waterbak om je achterste op de Aziatische manier schoon te maken. De taxirit vervolgde ik zonder onderbroek, die drijft nu ergens rond in een Chinese riolering waarschijnlijk.

De bovenstaande situatie is geen uitzondering in China, merkte ik al snel. Integreren moet men leren en dat deed ik als allochtoon. Een Chinees toilet is voor mij nu minder afschuwelijk, maar als het kan zoek ik liever naar een comfortabele pot in een mall of hotel.

Na China reisde ik verder naar Thailand, Cambodja en Indonesië om aan de Chinese winter te ontsnappen. Toiletten zijn in dit deel van de wereld een tikkeltje beter. Je geniet tenminste een beetje privacy. Maar schoon? Niet bepaald.

ToiletAzieAndreVanBelMaag borrelt
Mijn afschuwelijkste ervaring tot nog toe was in Indonesië. Na een overheerlijke, maar zeer pittige, rendang, protesteerde mijn maag na een uur of wat. Ik was onderweg van Sumatra naar Java per bus en toen ik het echt niet meer hield vroeg ik de buschauffeur om te stoppen in een wegrestaurant.

Ik sprintte de bus uit op weg naar de wc, dacht het bijna niet te halen, sprong een innerlijke vreugdedans toen ik de deur van het toilet opende en kreeg millisecondes later een hartverzakking. Wat trof mijn oog: een met poep besmeurde donkere ruimte, riekend naar urine en andere niet definieerbare geuren. Honderden groene vliegen zoemden om de uitwerpselen. Maar ja, als je moet, dan moet je…

Is er dan toch iets positiefs te melden over de toiletten in dit waanzinnige mooie en interessante deel van de wereld? Jazeker! Ik ben een zekere gewenning aan het ontwikkelen aan de waterspuit in de meeste Aziatische wc’s. Na de behoefte grijp ik nu niet meer naar de rol, maar naar de spuit om schoon en proper de ruimte weer te verlaten.

Bron omslagfoto & eerste hurktoilet: Jirka MatousekTakahiro Yamagiwa

Geef een reactie