Vlekjes op het spierwitte Singaporese laken

In Singapore woon je in een streng gecontroleerde (luxe) werkkamp waar iedereen de wet respecteert! Toch? 

Singapore. s’ Werelds grootste winkelcentrum met de doodstraf. Het is een bekend grapje onder Singaporezen. Singapore is a Fine city!, is er nog zo eentje. De boetes liegen er inderdaad niet om:

No chewing gum: $1000
No urinating in lifts: $500 (Heeft Amsterdam Centraal al gesprekken met Singapore?)
No smoking: $1000
No spitting: $1000

Ik was altijd een beetje bang voor Singapore. In mijn gedachten was deze stadstaat een klinische hel waar ik, vooral als roker zijnde, niets te zoeken had. Jazeker, iedereen rept over het fantastische eten en de schone lucht, maar een stad die je maar liefst $1000 (ruim 600 euro) beboet wanneer je een papiertje op de smetteloze straten gooit probeert mensen niet op te voeden, maar op een totalitaire wijze zaken af te dwingen. Koude rillingen kreeg ik ervan.

317512955_487fcccccf_o

Seks
Nu we het toch over seks hebben. Nog een leuk feitje over Singapore. Orale seks is toegestaan, mits je heteroseksueel bent of een lesbienne. Dit geldt overigens ook voor anale seks. Homoseksuele mannen mogen in Singapore alleen in malls ronddartelen. Dit is dan ook het enige, want als je flirt (en op avances ingaat) dan kun je voor twee jaar zeepjes oprapen in een Singaporese gevangenis. Ik ontweek Singapore zo lang het kon, want een land dat zo omgaat met haar bewoners en bezoekers is voor mij een no go.

Geweten: “Maar André, woon jij niet in China?”
– “Ja, maar dat is anders!”
Geweten: “Hoezo anders? Denken mensen hier ook zo over in de Chinese werkkampen?”
“Beste Geweten. Ik wijd hier nog een column over. Ik heb op deze plek niet genoeg ruimte om dit te verhelderen op het moment. Ga er voorlopig even vanuit dat Singapore anders is dan China op dit gebied.”

Angstzweet
Anyways, lang verhaal kort. Vorige week moest ik wel naar Singapore. Mijn visum voor Indonesië verliep en de goedkoopste manier om het land uit te komen was een vlucht naar Singapore. Tijdens de vlucht brak me het angstzweet uit. Ik realiseerde mij dat ik nog een stapel illegale dvd’s en een slof sigaretten in mijn bagage had. De boetes liegen er, wederom, niet om. Duizend dollar per dvd en pakje sigaretten.

Wonderwel, kwam ik gemakkelijk door de immigratie en zette mijn eerste voet op smetteloos Singaporees grondgebied. Alhoewel? Onderweg naar mijn hotel in Chinatown scande ik de wegen op straatvuil. En zowaar: ook Singapore kent dit probleem, alhoewel het hier vele malen minder is dan een gemiddelde stad in welk land dan ook.

In Chinatown ontdekte ik zelfs sigaretfiltertjes op straat, vooral in hoeken en kieren. De dagen erop zag mijn oog nog veel meer straatvuil en peukjes. Goed, Singapore is niet zo smetvrij als ik altijd gedacht had. Mooi!

9005264852_13b879f1a3_k

Miljoenen
Mijn Singaporese vrienden Zfei Tong en Chris, al drie jaar happy and gay samenwonend, verduidelijken de boel eens te meer in één van de vier nichtenbars van de stad: “Weet je, in de straat waar jij slaapt zitten twee homosauna’s, je kunt er vierentwintig uur per dag aan je trekken komen”, zegt Chris onder één van de drie megaschermen die licht erotische pulp tonen. “Maar zijn jullie niet illegaal bezig dan, jongens? Ik wil geen deelgenoot worden in jullie slaapkamergeheimen, maar staat er voor same sex geen boete en gevangenisstraf?”
“Ik geloof dat we de staat in die zin miljoenen verschuldigd zijn! Nee, serieus. Het is een wet uit de prehistorie. De regering heeft wel andere zaken aan het hoofd dan homo’s in het gevang stoppen. Het wordt getolereerd, net zoals jullie marihuana,” antwoordt Chris.

“Singapore is een fabriek met heel strenge regels”, zegt de Britse expat Jonathan terwijl we in een hawker’s place van een geweldige Chicken Curry Noodles genieten. “Met werknemers die zich allemaal netjes aan de regels houden – zolang de baas kijkt.” Als de kat van huis is, dan dansen de muizen op tafel. Dit is de indruk die ik krijg van een week gesprekken met Singaporezen.

Kat van huis
Is Singapore echt repressief? Ik weet het niet. De vele inwoners zeggen dat dit wel meevalt, alhoewel ze de gekte van de absurde boetes echt wel inzien. Is Singapore schoon. Jazeker, maar echt niet zo smetteloos als het cliché ons doet geloven. Vooral steegjes zijn een paradijs voor ratten en kakkerlakken.

Ben ik nog steeds bang van Singapore? Neen, driewerf neen. Ik begin een stille liefde voor het land te ontwikkelen. Het is een metropool met haar mooie en lelijke kanten. Een echte stad, zeg maar. Het eten is fantastisch en eerlijk gezegd is de properheid wel degelijk een welkome aanvulling op de rest van vies Zuidoost-Azië.

Bron foto’s: Paul Chaloner@SaigonFabio Achilli

Geef een reactie