Kip Tandoori, het meest veelzijdige stukje vlees

Driemaal werf voor de toenmalige Britse heersers van Maleisië! Hulde voor de moedige zeelieden die Indiase en Chinese werklieden (lees slaven) naar het Zuidoost Aziatische schiereiland brachten!

Britannia ruled the waves en ik ben er dankbaar voor. Natuurlijk, er gebeurden dingen die tegenwoordig te boek staan als ‘koloniale uitwassen’ – het was niet altijd rozengeur en maneschijn in het Rijk-waar-de-zon-nooit-onder-ging. Foutje, bedankt! Zand erover! Niet meer over lullen verder. Het waren namelijk de Britse helden die van het huidige Maleisië het culinaire paradijs maakten dat het nu is. Een perfecte mix, een fushion zoals dit tegenwoordig heet, van Indiase, Chinese en een beetje Maleisische gerechten.

Want laten we eerlijk zijn: Maleisië en haar oorspronkelijke gastronomie is natuurlijk maar een slap aftreksel van Indonesië. De sateh ayam  is het net niet. De rendang is een kopie van een kopie en de nasi goreng… Tante Lien zou hier alleen maar een goed glas birrrr erbij willen. Ik hou mijn mond maar over de batik…

Geen kwaad woord over de Maleisiër overigens. Het zijn schatten van mensen, erg behulpzaam en gastvrij. Goedlachs bovendien. Maar o wat word ik blij als ik een Maleisische Indiër zie. En ik krijg vlinders in mijn buik bij het zien van de Maleisische Chinees.

3087384627_dcf8c1bcd1_b

Indiase curry
Het was Muhamed die mij de oren van de kop praatte terwijl we door Little India in Kuala Lumpur wandelden op weg naar de beste tandoori. Ik had hem een paar dagen eerder ontmoet in mijn hotel en het gesprek ging al snel over tot eten. “André, de heetste curry heb jij nog niet geproefd”, zei hij terwijl hij nee schudde. Want dat doen Indiërs nu eenmaal om de haverklap. “Muhamed, ik woon ik Chongqing. Jij kunt mij niets meer leren over heet eten”, spiegelde ik hem theatraal voor.“Wacht maar”, zei hij, “morgenochtend was jij je kont met ijswater.”
U raadt het al: het was erg hete curry. En nee: ijswater was niet voorradig.

De tandoori was al van een paar blokken af te ruiken. Hoe dichter bij de bron, hoe minder ik luisterde naar mijn nieuwe eetmaatje. Bezwete mannen controleerden de rood gemarineerde kippenborsten voordat het voorgeschoteld kon worden. Nog niet goed? Dan weer terug in de steenoven! De kip was voortreffelijk, de cilanto curry maakte het tot een hemels gerecht.

De dagen erna bezochten we bijna alle eettentjes in de twee Little Indias die Kuala Lumpur rijk is. De curries, chutneys, dhals, kitcheris en de naans spoelden we weg met massala thee. Heerlijk!

16088327356_0c4f95c6c5_k

Chinese alcohol
Ik ben geen alcoholist, maar een biertje of een Chinese rijstwijn op zijn tijd kan er best in. Nu is Maleisië een Islamitische republiek en geldt hier de sharia voor moslims. Bier is te krijgen, maar het is natuurlijk extra spannend om dit bij de Chinees in te kopen. En dat is een mooi bruggetje naar de andere allochtone gemeenschap in dit land.

Vanwege een verzwikte enkel was ik genoodzaakt om twee weken in de meest Islamitische stad van Maleisië te blijven. Een echte man slikt natuurlijk geen pijnstillers, maar spoelt zijn misère weg met bier. Alleen was er ogenschijnlijk geen druppel alcohol te koop in dat gat. Ogenschijnlijk. Chinese winkeltjes en restaurants verkopen bier. Ook voor een hamlapje kun je hier overigens terecht. De Maleisische hoteleigenaar gaf me deze tip, al wilde hij maar niet begrijpen waarom ik per se een biertje wilde.

Ik hinkelde al snel naar een Chinese sigarettentokootje. Op fluisterende toon vroeg ik de verkoper om een Tiger beer. De beste man lachte, trok een la open en zei: “Of misschien wil meneer wodka?”

Malaysia. Truly Asia. Ik ben het er mee eens!

Bron curry en bierfoto’s: messicanbeerAlpha

Geef een reactie