Vier culinaire hoogstandjes in Colombia

Colombia staat nu niet bekend als een walhalla voor de foodie, de fijnproever. Zeker, er is fruit te over en de veelal gefrituurde street food is onbeschaamd lekker vet – maar niet gezond. Het is voornamelijk rijst, bonen en een stuk vlees wat hier de klok slaat. En toch kun je ook in dit land je smaakpapillen verwennen. Vooral tijdens de middaghap kun je voor een vriendelijke prijs goed eten. Het is tijdens de lunch waar je de culturele variatie van het land kunt proeven.

Bandeja Paisa
Toegegeven, deze caloriebom is niet culinair hoogstaand en zeker geen gastronomische explosie van smaken. Het is vooral erg veel en typisch Colombiaans. Dit traditionele gerecht uit het departement Antioquia, ook wel Paisa genoemd, is een typische boerenmaal die genoeg energie oplevert voor de noeste arbeid op het land. Het is de nationale trots, je kunt er simpelweg niet omheen. Al knetterend van het vet krijg je een groot stuk chorizo, chicharron (varkensvet), bakbanaan, een gefrituurd eitje, bonen (gekookt met varkensvet), carne molida (gehakt) en rijst gepresenteerd op een zwarte, kleien schotel. Een avocado kleurt het gerecht een beetje groen.

Sancocho
Deze stoofpot is in meer landen te vinden in Latijns- en Zuid Amerika. Sancocho wordt door alle Colombianen geliefd en is voor de buitenlander vaak de eerste kennismaking met de gastronomie van dit land. De soep wordt in drie tot vier uur langzaam gekookt. Elk uur wordt er een ingrediënt toegevoegd en het resultaat is een dikke maaltijdsoep met vier soorten vlees of vis en grote stukken plantaan, aardappel, cassave en mais. Kijk trouwens niet gek op als je een vissenkop of ossenstaart in je Sancocho vindt. Alles voor de smaak!

Tamales
Een traditioneel gerecht dat al voor de komst van de Spanjaarden in dit deel van de wereld gegeten werd. Tamales doet me erg aan Aziatisch eten denken. Het bestaat uit een in een maïs- of bananenblad gestoomde maisdeegrol gevuld met vlees, groenten en rijst. Er bestaan andere varianten, zoals een zoete met fruit. De truc zit hem in de lange stoomtijd zodat alle smaken lekker in elkaar overvloeien. Vermijd de Tamales die je kunt kopen in supermarkten!

Ajiaco
De hoofdstedelijke trots! Bogotanen eten het gerecht met kip, drie soorten aardappelen en een takje knopkruid. Je hebt een dikke variant, de aardappelen worden dan tot een moes gekookt, en een heldere versie. De typische Colombiaanse aardappelsoort Papas Criollas mag zeker niet ontbreken. Het geeft Ajiaco een kruimige textuur. Alhoewel het woord aji, of pepertje, in de naam voorkomt, komt een stukje pittigheid in het geheel niet voor als je het krijgt geserveerd. Ik doe het er stiekem wel in.

Bron foto: Michael Keen, Wendy, Katie Schumm en Reindertot

Geef een reactie