Vierdaagse hike door Los Nevados zonder gids

Er zijn verschillende redenen om zonder gids te hiken door het nationale park Los Nevados in Colombia. Je kunt je eigen tempo bepalen, een minder betreden route kiezen en als je je tent meeneemt, slapen waar je maar wil. Misschien wel de belangrijkste reden om alleen te gaan is dat je een hoop geld kunt besparen. Een meerdaagse toch met gids kost al gauw tussen de 200 en 300 euro. Om nog maar niet te spreken over grote groepen die je het gevoel ontnemen iets bijzonders te doen. Laat je dus niet ompraten door toerbureaus of lokale hostels: het is zeker onafhankelijk te doen mits je je goed voorbereid en enige voorzichtigheid in acht neemt. In Colombia verdwalen er elk jaar weer toeristen in de wildernis. Lees hier hoe ik het gedaan hebt.

Colombia heeft een zeer grote biodiversiteit. Het is dan ook een uitstekend land om te wandelen of meerdaagse tochten te doen door de wonderschone wildernis. Een te vaak overgeslagen gebied is naar mijn mening Los Nevados, één van Colombia’s mooiste natuurparken met vijf vulkanen als grote trekpleisters. Ik heb een vierdaagse tocht naar de voet van de El Tolima gelopen; een nog actieve besneeuwde vulkaan omringd door een páramo, een neotropisch alpine ecosysteem dat alleen boven de boomgrens van de Andes voorkomt.

Vergis je niet. Met of zonder gids: de hike is pittig. Je klimt in een dag zo’n 1600 meter en het landschap is ruw en de weersomstandigheden zijn onvoorspelbaar. Maar als je eenmaal alles achter de rug hebt, kun je toch maar zeggen dat je het gedaan hebt. Dat je verschillende ecosystemen hebt gepasseerd, van valleien met de hoogste palmbomen in de wereld tot nevelwouden en een kaal en nat páramo, en als klap op de vuurpijl een prachtig uitzicht op de trotse El Tolima.

Maar hoe ga je dit allemaal doen? Natuurlijk, letterlijk stap voor stap totdat je boven bent… was het maar zo simpel. Zowel in de stad Manizales en het liefelijke dorpje Salento word je met alle macht ontraden om de tocht alleen te ondernemen. ‘Het is gevaarlijk’ en ‘je kunt verdwaald raken’ zijn toch wel overtuigende argumenten. En toch; als deze jongen het kan, kan jij het ook. En het scheelt je nog eens een hoop centen ook.

Hoe kom je er?

Zowel via Manizales als Salento kun je het park betreden. In Manizales betaal je alleen een toegangsprijs, zo;n 50.000 pesos. Ik raad je dan ook aan om je tocht te starten in Salento, waar je niets betaalt. Bovendien is dit dorpje ook een fijnere plek om meerdere dagen te wennen aan de hoogte (2200 meter) om hoogteziekte zoveel mogelijk te voorkomen.

Vanuit Salento rijden er elke dag jeeps naar Valle de Cocora, het startpunt van de hike. Een jeep kost je 3400 pesos. Als je ongeduldig bent, de chauffeur wacht totdat de auto vol is, kun je voor 15.000 pesos meteen wegrijden.

Vanuit Bogota, Medellin en Cali rijden er bussen naar de grote stad Armenia, vanwaar er minibusjes naar Salento rijden.

Wat je vooraf moet weten en doen

Weten

  • Je gaat stinken. In de boerderijen (fincas) die je aandoet zijn er alleen extreem koude douches. Geloof me, dat wil je niet
  • Het weer verandert snel in Los Nevados. Het ene moment schijnt de zon fel en een paar minuten later komt het met bakken uit de lucht. Het kan ook mistig worden. Blijf in dit geval dan ook stil staan en loop alleen verder als je zeker weet dat je de in de juiste richting verder gaat
  • Hoewel mijn route maar dertig kilometer is, daal en stijg je veel waardoor je lang onderweg bent
  • Het eten in de fincas is erg simpel, maar voedzaam. Rijst, vette worst, bonen en kaas is wat de boer daar kent en vreet
  • Pak niet te veel in. Neem alleen het broodnodige mee. Je klimt de eerste dag veel
  • Het grootste deel van de hike loop je over zeer modderige paden, soms wel enkel diep. De paden worden gebruikt door zowel mensen, paarden en vee. In de páramo is het niet beter. Deze biotoop wordt dan ook wel de spons van de Andes genoemd
  • De bruggen over de rivieren zijn erg simpel en glad. En soms is het veiliger om je schoenen uit te trekken en met blote voeten door het ijskoude water te gaan
  • Mijn route wordt gekgenoeg niet veel gelopen, je komt dus weinig zielen tegen onderweg

Doen

  • Maak een print van mijn route of download deze naar je telefoon, zie link onder Routebeschrijving
  • Download de app Maps.me (zowel voor Android als iOS verkrijgbaar) en download een lokale kaart in Google Maps. Upload de bovenstaande route naar Maps.me 
  • Zoek een reismaatje in je hostel of in Salento. Ik raad je sterk af om alleen te gaan, tenzij je een ervaren hiker bent in de wildernis
  • Laat je hostel weten dat je een paar dagen weg bent en laat hen je route zien

Wat neem je mee?

  • Goede schoenen zijn absoluut een must
  • Een hoofdlamp, voor het geval je in de schemering aankomt in één van de boerderijen
  • Een waterfilter. Je komt genoeg beekjes tegen waar je kunt filteren. Flessen meenemen is alleen maar ballast voor een toch al zwarte tocht. Water in de fincas is ongefilterd
  • Regenhoes voor je rugzak
  • Warme kleding en regenjas, het kan behoorlijk koud worden
  • Extra kleding, ik nam een korte en lange broek mee. Twee shirts en drie paar sokken. Je wordt geheid nat en het is dan fijn om droge kleren bij je te hebben
  • Snacks voor onderweg, in de fincas kun je eten kopen
  • Een battery pack voor je mobieltje
  • Optioneel: een tent, slaapzak, matje en gasstelletje voor de kampeerders

Accommodatie

Op mijn route verblijf je in twee fincas, check in je hostel of onderstaande nummers nog kloppen. Hoewel het niet noodzakelijk is, kun je je bezoek vooraf aankondigen. Vooral in La Playa heb ik het idee dat ze het meer waarderen als je een bed reserveert. Mensen die dit deden kregen in ieder geval een extra portie eten en er werd vriendelijker tegen hen gedaan.

Beide fincas zijn erg simpel. Je slaapt in koude, muffige dorms. De keuken is de gemeenschappelijke ruimte en ook de enige plek waar het warm is. Na acht uur ’s avonds gaat het licht uit en valt er niets anders te doen dan in je dikke dekens te duiken.

In La Playa kun je tegen betaling (2000 pesos) je mobieltje opladen.

Beide boerderijen bieden gelegenheid om je tent op te zetten op hun land.

Finca La Argentina
Telefoonnummer: 3164674802
Nacht in dorm: 8000 pesos
Ontbijt: 6000 pesos
Lunch: 6000 pesos
Diner: 8000 pesos

Finca La Playa
Telefoonnummer: 3147707089
Nacht in dorm: 12000 pesos
Ontbijt: 8000 pesos
Lunch: 8000 pesos
Diner: 10000 pesos

Veiligheid

Los Nevados was FARC-gebied. Deze guerrilla-beweging maakte het de bevolking zuur en brandde met enige regelmaat fincas af. Voor hen hoef je tegenwoordig niet meer bang te zijn, het gevaar zit hem meer in de afgelegenheid van het gebied. Wees niet overmoedig, loop altijd voorzichtig en kijk extra uit met het oversteken van rivieren. Als je je been breekt ben je een dag verwijderd van het dichtstbijzijnde ziekenhuis.

Routebeschrijving

Je kunt mijn bovenstaande route makkelijk downloaden vanaf mijn Wikiloc-pagina en uploaden naar Maps.me zodat je hem altijd bij je hebt. De hike wordt goed aangegeven met borden en kilometerpalen, maar het kan geen kwaad om de route in je telefoon te hebben.

De route in een schema, met aantal kilometer ten opzichte van beginpunt en hoogte:

  • Cocora Vallei – 0km – 2400m
  • Finca Argentina – 8,8km – 3458m
  • Finca La Playa – 15,2km – 3734m
  • El Bosque – 20,3km – 3160m
  • Cocora Vallei – 28km – 2400m

Dag 1

Hoewel het mogelijk is om in één dag naar Finca La Playa te lopen, raad ik je dit niet aan. De meeste mensen haasten zich over de geijkte route via Estrella de Agua (zie kaart). Als je je via deze kant van het park naar boven werkt, snij je jezelf op meerdere manieren in de vingers: je komt veel te veel mensen tegen; de paden zijn daardoor veel modderiger en de route gaat voornamelijk door dichte bossen. Die zie je tijdens mijn route ook, plus meer open landschappen en vergezichten. Bovendien is het fijn om de zware tocht te breken door een nacht te verblijven bij de gezellige familie in Finca La Argentina.

In de Cocora Vallei wordt je gedropt op de parkeerplaats. Ga hier linksaf en loop de weg helemaal af. Sla niet rechtsaf even voorbij de restaurants, dit is de meest gelopen route en tevens de officiële ingang van het park. Je vindt hier de hoogste palmbomen van de wereld, maar bewaar die voor een day hike op een andere dag.

Aan het eind van de weg kom je je eerste rivier tegen. De brug is een beetje verstopt, maar die vind je aan je rechterkant. Geen natte voeten dus hier. Aan de overkant begint de daadwerkelijke hike over het veel smallere, en modderigere pad.

Veel mogelijkheden om van het pad te geraken zijn er niet. Het is simpelweg doorzetten over het steile pad. Je harde arbeid wordt nog twee keer onderbroken door een rivier, want je moet weer evenveel meters naar beneden lopen.

Na de laatste rivier gaat het pad weer naar boven. Je loopt door een bos met af en toe doorkijk naar het grootste obstakel, de berg tussen Finca Argentina en de páramo. Dit is echter zorg voor morgen.

Loop het pad af totdat je bij een soort van T-splitsing aankomt. Neem de prachtige omgeving in je op en hou nog even vol. La Argentina is nog een uur van je verwijderd. Rechts zie je beneden El Bosque, een verlaten finca. Ga hier rechtdoor voor La Argentina. Je moet nog één rivier over vandaag, eentje met een eng bruggetje: een boomstam en enkele meters onder je het wassende water. Loop het pad af totdat je bij het boerderijtje aankomt. Het is nog even klimmen, maar de koffie staat klaar!

Dag 2

Vertrek niet later dan half negen ’s ochtends. Je hebt nog een zware dag voor de boeg, want het pad gaat nog zo’n 600 meter omhoog. Het is hier wat verraderlijk: de track lijkt hier rechtdoor te gaan, maar die kant loopt alleen maar dood. Ga dus meteen linksaf na de finca. Hier zigzag je omhoog. Volg de rivier. Je komt na zo’n uur of twee een verlaten finca tegen. Een perfect rustpunt want het uitzicht is fenomenaal: je wordt omringd door bergen en aan de overkant van de rivier en de vallei zie je de páramo.

Na de finca, loopt het pad weer naar beneden. De rivier heeft hier geen brug, dus je moet of van steen naar steen hoppen of je schoenen uittrekken en het koude water in. Aan de overkant ga je via rotsen weer omhoog richting de páramo. Volg hier de sporen van eerdere hikers en het vee. Het is nog een steile klim, maar eenmaal boven is het vlak. Ook hier weer: volg het duidelijke aangetrapte spoor totdat je bij La Primavera aankomt. Hier kun je besluiten om de nacht bij deze boerderij door te brengen of, zoals ik gedaan heb, even verder te lopen (over het land van La Primavera) naar Finca La Playa. je hebt hier een beter uitzicht over El Tolima en het is bovendien een betere uitvalsbasis voor de rest van de páramo.

Dag 3

Doe het vandaag rustig aan. Je voelt het ongetwijfeld in je benen, dus ver kom je toch niet. De meeste mensen lopen op deze dag naar het nabijgelegen meer en de sneeuwlijn van de El Tolima. En ben je een grote avonturier: niets let je om de Tolima te beklimmen. Bereid je dan wel voor en neem de juiste gear mee. Het is niet makkelijk.

Dag 4

De terugweg. Een warme douche is nog maar een uur of acht van je verwijderd! Ga terug na La Primavera en loop via de modder naar het bord dat de richting van El Bosque aangeeft. Het pad gaat maar één richting uit. Bij het bord kun je besluiten om via Estrella de Aqua terug te lopen: maar wees gewaarschuwd; het is erg modderig! Ik liep via El Bosque weer terug naar de T-splitsing even voor La Argentina.

Voordat je die bereikt loop je eerst over een laatste stuk páramo, wel weer erg nat en zompig, maar dat wordt weer goed gemaakt met een machtig berglandschap. Er is niet echt sprake van een pad, meer een uitgetrapte lijn over de droogste delen van dit moerassig gebied. Geen zorgen, het zijn duidelijke sporen. Volg deze totdat je bij El Bosque aankomt, dat in een vallei ligt. De track loopt dus weer naar beneden. Je komt na twee dagen kaal landschap weer bomen tegen.

Hier zie je de rivier en aan de overkant is de vertrouwde T-splitsing. Eenmaal de rivier over, moet je weer omhoog door een bos. Het is best een pittig stuk, zeker als het net geregend heeft, want dan is het glad. Eenmaal boven kom je weer op bekend terrein. Vanaf hier gaat de hike alleen nog maar naar beneden en loop je via het zelfde pad weer terug naar de hoge palmbomen van het groene Cocora Vallei.

Geef een reactie